vrijdag 15 juni 2012

15 06 Plotworstelen


Een boek schrijven is net als het eten van een patatje met waar iets te veel mayonaise op zit. Je krijgt trek, gaat op zoek naar een goede snackbar en verheugt je op wat komen gaat. Vervolgens vind je watertandend je weg naar de frietjes. Algauw blijft alleen die klodder mayonaise over, en intussen is je buik meer dan vol. Toch bedenk je manieren om ook de frietjes onder de mayonaise te bereiken. Resultaat: patat erin, verzadiging en een paar dagen later heb je weer zin. Ongeveer hetzelfde proces voltrok zich nadat boek een klaar was. Ik kreeg een paar weken later weer direct zin in boek twee. Ik broedde op een idee en begon te schrijven. Meteen belandde ik in het bekende ritueel van vormkeuzes, perspectiefkeuzes, personages en natuurlijk het plotmijmeren. Of beter gezegd het plotworstelen, want dat is het. Tandenknarsend soms, pas ik de geschreven teksten weer aan. Genadeloos ‘parkeer’ ik reeds geschreven alinea’s die – ik ken mezelf langer – uiteindelijk toch wel in de prullenbak verdwijnen. Ik ben nog lang niet bij die klodder mayonaise aanbeland, en mijn buik is ook voorlopig nog niet vol. Maar ik schrijf en vind mijn weg. Mooie vondsten wisselen zich af met momenten van frustratie. Die ga ik meestal te lijf met chips of patat. Lekker is het wel, dat schrijven.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen